Ouder-Volwassene-Kind rollen
Vraagje: weet jij ook zo goed hoe je je partner op een negatieve manier ‘op de kast’ kunt krijgen? En wees eerlijk: dat is soms best prettig om te doen, hè? 🫣
Wat je dan eigenlijk doet, is je partner zo triggeren, dat die instant in zijn of haar kind-rol duikt.
Als mens kunnen we in een relatie uit verschillende rollen reageren en communiceren:
1. De Ouder-rol
2. De Volwassene-rol
3. De Kind-rol
De Ouder-rol
In de ouder-rol nemen we alles mee wat we van onze ouders gezien en geleerd hebben. We reageren daarmee naar onze partner toe alsof we zijn of haar ouder zijn. We slaan aan het opvoeden. De meeste partners reageren dan direct terug als kind. Maar, het kan ook zijn dat jouw stap naar de Ouder-rol getriggerd wordt door het gedrag van je partner, die in de kind-rol zit.
De Kind-rol
Zit je partner in de ouder-rol? Grote kans dat jij als tegenhanger in je kind-rol schiet. Hier zitten alle emoties, gedachten, patronen en gedrag dat je mee hebt genomen uit je kindertijd. Maar soms blijf jij – of je partner – hangen in je kind-rol. Uit vermoeidheid, gewoonte of omdat je getriggerd wordt door iets dat er is gebeurd. Iets dat voelt als een herhaling van iets uit je kindertijd.
Communicatie
Je kunt je vast voorstellen dat communicatie met je partner heel lastig is als één van jullie, of jullie beiden, in deze rollen zitten: elkaar als ouders op voeden, dat werkt niet, want in de ouder-rol laat je je niet opvoeden. Bovendien is het opvoeden van je partner heel vermoeiend. Twee mensen die getriggerd zijn en communiceren uit de kind-rol? Dat leidt vaak tot ruzie. Eén als ouder de ander als kind? Dan is er geen gelijkwaardigheid. Meestal leidt dit tot frustratie of afstand.
Wat dan wel? De Volwassene-rol
Pas als je beiden in staat bent om als volwassenen op elkaar te reageren en als volwassenen met elkaar om te gaan, dan kun je constructief in gesprek over een situatie of over gedrag.
Het is niet altijd eenvoudig om zelf naar de volwassene-rol te gaan. Laat staan dat je je partner daar ook graag wilt hebben. Het is zó eenvoudig om in emoties te blijven hangen, om te ‘wijzen’ naar je partner als ‘schuldige’.
Hoe kom je daar/ komt je partner daar?
En precies dat is waar je mee moet stoppen, wil je hierheen. Weet je nog wat ik schreef over geweldloze communicatie? Dat dus.
En hoe help je je partner om daar te komen? Wel… vragen stellen! Vragen die een beroep doen op je partner als volwassene. Vragen als bijvoorbeeld “Wat gebeurt er volgens jou nu tussen ons?”, of “Wat kunnen we allebei doen om het gesprek beter te laten verlopen?”.
Dit zijn vragen die instant een beroep doen op de volwassene, waarmee je je partner vraagt om naar zichzelf én naar jou te kijken vanuit de volwassene-rol. Bijkomend voordeel: door deze vragen te stellen, doe je dat zelf ook…
Nieuwsgierig…
hoe ik jullie hierin kan begeleiden? Check dan hier.
Wil je graag even contact voor meer informatie? Ik hoor graag van je.